VERPLICHTE RUST…

Vorige week ben ik te gast geweest op het Nationaal Gala voor de Gehandicaptensport. Ik was er al twee keer eerder geweest en het is erg leuk om mee te maken.

Je krijgt een galadiner van vijf gangen en ondertussen zijn er festiviteiten en shows op het podium. Het is altijd leuk want je komt ook erg veel bekenden tegen met wie je een praatje kunt maken. En het is allemaal voor een goed doel.

Ik probeer op mijn eigen manier wel een boegbeeld te zijn voor de gehandicaptensport en mensen te inspireren, want je kunt veel bereiken. Je merkt de laatste jaren dat de gehandicaptensport in een lift zit, het wordt steeds meer als volwaardig beschouwd en dat is zeker een positieve ontwikkeling.

“Je merkt de laatste jaren dat de aangepaste sport in een lift zit”

Tien jaar geleden was het heel anders, dat kun je echt niet meer vergelijken met nu. Het is goed dat Nederland er zo mee bezig is en dat we via het NOC*NSF de kans krijgen op de topsport te bedrijven. Dat is in andere landen wel anders.

TRAINING STIL

Op het moment ligt mijn eigen training wel stil, want ik heb ruim drie weken geleden een auto-ongeluk gehad. Door de klap van de airbag heb ik een lichte hersenschudding. Ik baal er flink van, want ik heb het paardrijden wel nodig om fit en los te blijven. Daarom ben ik deze week rustig aan begonnen en heb ik weer twee keer in het zadel gezeten. Ik heb wel nog hoofdpijn en daar moet je voor oppassen want de kans bestaat dat je dan hoofdpijn houdt.

“Ik heb het paardrijden nodig om fit en los te blijven”

Qua wedstrijden staat er nog niets op het programma, want de planning voor aankomend jaar is nog niet duidelijk bekend. Er is nog wel een internationale wedstrijd in Roosendaal eind november, maar daar kom ik niet aan start omdat ik niet genoeg heb kunnen trainen. Ik wil niet half gaan. Het is voor nu eerst kijken hoe het met mij gaat en dan kijken we wel weer naar de wedstrijden.

En daarnaast ben ik nu Rio voorbij is aan het nadenken over wat ik naast de paardensport wil doen. Ik wil weer een studie gaan doen of gaan werken, want ik mis toch wel de extra uitdaging naast het paardrijden. En het zorgt in de toekomst ook voor een stukje zekerheid.

“Ik mis toch wel de extra uitdaging naast het paardrijden”

Het probleem is alleen dat ik niet echt weet wat ik wil. Ik vind heel erg veel leuk en ik weet niet zo goed wat bij me past. Dus dat ga ik de komende tijd eens uitzoeken! Ik ben wel een beetje jaloers op de mensen die precies weten wat ze willen hoor…

TOKIO?

Er wordt me veel gevraagd of ik over vier jaar naar Tokio ga en dat zou ik natuurlijk heel erg graag willen. Daar ga ik voor. Maar met paarden moet je het gewoon per jaar bekijken. Als ik weer helemaal hersteld ben, ga ik het rijden weer oppakken en terug in vorm komen. En dan is het volgende doel het EK van 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s